Ευρετήριο Άρθρου
Εξέλιξις ή δημιουργία
Σελίδα 2
Σελίδα 3
Σελίδα 4
Σελίδα 5
Όλες οι Σελίδες

ξέλιξις δημιουργία

Διερωτῶνται οἱ συμμετέχοντες εἰς τά ἐπιστημονικά συνέδρια, ἐάν τό σύμπαν θά εἶχεν κάποια ἀξίαν, ἄνευ τῆς παρουσίας τοῦ ἀνθρώπου ἐπί τῆς Γῆς. Ἐπίσης καί ὁ Ἀριστοτέλης εἰς τά Εὐδήμια του γράφει, ὅταν εἶχαν ἐρωτήσει τόν Ἀναξαγόρα <τόν μέν οὖν 'Ἀναξαγόραν φασίν ἀποκρίνασθαι, πρός τίνα διαποροῦντα τοιαῦτ΄ἄττα καί διερωτῶντα τίνος ἕνεκεν ἄν τίς ἕλοιτο γενέσθαι μᾶλλον ἤ μή γενέσθαι τοῦ φάναι θεωρῆσαι τόν οὐρανόν καί περί τόν ὅλον κόσμον τάξιν. Τό σύμπαν δέν θά εἶχεν καμίαν ἀξίαν ἄνευ τῆς παρουσίας τοῦ ἀνθρώπου. Κάθ΄ὅτι μόνον ὁ ἄνθρωπος δύναται μέ τάς νοητικάς του λειτουργίας νά ἀντιληφθῆ νά θαυμάση καί νά ἀπορρήση διά τήν ὕπαρξιν τοῦ σύμπαντος. Οὖτε ό γαϊδουράκι οὖτε ἡ πεταλούδα ποῦ κοσμοῦν τό σύμπαν εἶναι εἰς θέσιν νά ἀντιληφθοῦν τήν παρουσίαν του. Ἀναφέραμεν τήν λέξιν νόησις, ἄραγε τί εἶναι νόησις; εἶναι μία σύνθετος ἐγκεφαλική δραστηριότης, ἀποκλειστική τοῦ ἀνθρώπου, ἐπιτελείται δέ διά μέσου τῶν ἀνωτέρω πνευματικῶν ἐπεξεργασιῶν ὥς καί μέ τήν ἐπικουρίαν καί ἄλλων ψυχικῶν λειτουργιῶν ὥς τῆς μνήμης τῆς εὐφυῒας, τῆς προσοχῆς, τῆς συνειδήσεως, τῆς συναισθηματικότητος, διά τήν δημιουργία μιᾶς ὁρθολογιστικῆς ἐννοίας.

Manuale di psichiatria

UNIVERSITA DI BOLOGNA

Ὁ Ἄνθρωπος διά νά δώση ἀπάντησιν εἰς τό ἀέναον ἐρώτημα, τῆς ὑπάρξεως τοῦ σύμπαντος, τοῦ ὁρατοῦ καί ἀόρατου κόσμου ὥς ἐπίσης καί τῆς ἰδίας του παρουσίας κατασκεύασεν δύο θεωρίες. Τῆς ὑλιστικῆς καί τῆς ἰδεαλιστικῆς, τῆς ἐξελικτικῆς καί τῆς δημιουργίας. Καί αἱ δύο θεωρίαι ἀρχίζουν ἀξιωματικά χωρίς νά προσδιορίζουν ποῖος ἔκαμεν τήν ὕλην καί ποῖος τό θεόν.

Ἡ θρησκεία μας, λέγει ὅτι ὁ θεός ὑπάρχει πρό πάντων τῶν αἰώνων. Ἡ ἐπιστήμη τείνη νά προσδιορίση τήν παρουσίαν τοῦ σύμπαντος εἰς τά 15.000.000.000 χρόνια μέ τό BIG BANG, καί τῆς Γῆς εἰς τά 4.500.000.000 ὥς διάπυρον οὐράνιον σῶμα. Μετά παρεύλευσιν 1.000.000.000 ἡ ἐπιστήμη λέγει ὅτι ἡ γῆ ἔλαβεν χονδροειδῶς τήν σημερινήν της μορφήν δηλ, ἐγένοντο ὁ ὑδάτινος καί στέρεος χῶρος.

Ἡ θρησκεία μας λέγει ὅτι ἔν ἀρχῆ ἦν ὁ λόγος. Εἰς τήν συνέχεια ὁ δημιουργός καί εἰς ἕξ διαδοχικά χρονικά διαστήματα ἐδημιούργησεν τόν ὁρατό καί ἀόρατον κόσμον, μέ ἀποκορύφωμα τήν τελευταίαν ἡμέραν κατά τήν ὁποίαν ἐδημιούργησεν τόν ἄνθρωπον. Δηλ, ὁ ἄνθρωπος ἔτσι ἦταν ἀπό τήν ἐποχήν τῆ δημιουργίας καί ἔτσι ἔχει παραμείνει.

Ἡ γένεσις γραφείσα πρό ἀρκετῶν χιλιάδων ἐτῶν λέγει:

Ἐν ἀρχῆ ἐποίησεν ὁ Θεός τόν οὐρανόν καί τήν γῆν. Ἡ δέ γῆ ἦν ἀόρατος καί ἀκατασκεύαστος, καί σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καί πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος. Καί εἶπεν ὁ Θεός Γενηθήτω φῶς καί ἐγένετο φῶς.... Καί ἐγένετο ἑσπέρα καί ἐγένετο πρωί ἡμέρα πρώτη.

Καί εἶπεν ὁ Θεός γενηθήτω στερέωμα ἐν μέσω τοῦ ὕδατος.... Καί ἐγένετο ἑσπέρα καί ἐγένετο πρωί ἡμέρα δευτέρα.

....Καί εἶπεν ὁ Θεός Βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου, σπεῖρον σπέρμα κατά γένος καί καθ' ὁμοιότητα, καί ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τό σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῶ κατά γένος ἐπί τῆς γῆς. Καί ἐγένετο ἑσπέρα καί ἐγένετο πρωί ἡμέρα τρίτη.

Καί εἶπεν ὁ θεός Γενηθήτωσαν φωστήρες ἐν τῶ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ εἰς φαῦσιν τῆς γῆς....καί ἐποίησεν ὁ Θεός τούς δύο φωστήρας τούς μεγάλους, τόν φωστῆρα τόν μέγα εἰς ἀρχάς τῆς ἡμέρας καί τόν φωστῆρα τόν ἐλάσσω εἰς ἀρχάς τῆς νυκτός, καί τούς ἀστέρας... Καί ἐγένετο ἑσπέρα καί ἐγένετο πρωί ἡμέρα τετάρτη.

Καί εἶπεν ὁ Θεός Ἐξαγαγέτω τά ὕδατα ἑρπετά ψυχῶν ζωσῶν καί πετεινά πετόμενα ἐπί τῆς γῆς κατά τό στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ καί ἐγένετο οὖτως. Καί ηὐλόγησεν αὐτά ὁ Θεός λέγων. Αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τά ὕδατα ἐν ταῖς θαλασσαις, καί τά πετεινά πληθυνέσθωσαν ἐπί τῆς γῆς. Καί ἐγένετο ἑσπέρα καί ἐγένετο πρωί ἡμέρα πέμπτη.

....Καί εἶπεν ὁ θεός Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα ἡμετέραν καί καθ' ὁμοίωσιν, καί ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καί τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καί τῶν κτηνῶν καί πάσης τῆς γῆς καί πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπί τής γῆς. Καί ἐποίησεν ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, κατ' εἰκόνα θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς.

Ἡ Βιοχημεία λέγει ὅτι τό D.N.A εἶναι σταθερόν διά κάθε εἶδος

Ἡ ὑλιστική ἤ ἐξελικτική θεωρία λέγει ὅτι πρό πρό δύο δυσεκτομυρίων ἐτῶν περίπου οἱ φυσικοχημικές καταστάσεις τῆς τότε γῆς, πλουσία εἰς ἄνθρακα, ὁξυγόνον, ὑδρογόνον κ.λ.π, ἦσαν ἰδανικαί διά τόν σχηματισμόν τῶν πρώτων ἀμυνοοξέων τοῦ πρώτου κυττάρου, μετά ἐγένετο πολυκύτταρος καί μέ τό πέρασμα τοῦ χρόνου ἐξελικτικῶς ἔγιναν, τά ζῶα τά φυτά καί ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος κατά τούς πιστευόντας καί διδάσκοντας τήν ἐξέλιξιν, εἶναι ἐξέλιξις τοῦ πιθήκου. Μάλιστα ὡς ἀρχή ἐνάρξεως τῆς ζωῆς ἀναφέρεται τό ὑγρόν στοιχεῖον καί δεί οἱ ὡκεανοί.